Logika Boża - Antynomie -

antynomie PRAWA DUCHA 02

5 maja 2019

Pan Bóg wybrał sobie jeden naród, potomków Abrahama, przedstawił Izraelowi prawa Ducha w formie przekazań danych Mojżeszowi na górze Synaj. Zawierają one dwie części: w pierwszej określają stosunek jaki powinien Izraelita przyjąć wobec pana Boga; w drugiej części przedstawiają normy moralne jakimi ludzie powinni kierować się w stosunkach między sobą.

 


Przekazanie związane z kultem Bożym skierowane są do narodu wybranego, przekazania moralne odnoszą się do każdego człowieka i są zewnętrznym wyrazem norm skomponowanych w ludzką naturę.

W pierwszym przykazaniu kładzie Pan Bóg silny nacisk, by nie fałszować jego nadprzyrodzonej, duchowej rzeczywistości. Dlatego podaje:

Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie! Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią! Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył. /Wj 20,3-5/

Drugie przykazanie mówiące o czci Bożego imienia wskazuje na potrzebę uwielbienia i okazywania czci Panu Bogu.

Trzecie przykazanie o święceniu dnia siódmego jest znakiem kultu, który należy oddawać Panu Bogu. Kult ten w Starym Testamencie był szczegółowo opisany i nakazany w formie różnego rodzaju ofiar i modlitwy. W Nowym Testamencie zastąpił go kult sakramentalny, zwłaszcza eucharystia.

Pozostałe przekazania reguluje stosunki między ludźmi, czyli życie moralne i społeczne człowieka. Zachowanie norm moralnych związane jest z harmonijnym rozwojem społeczeństwa, przekraczanie ich wprowadza zamęt społeczny a także źródłem przemocy i niesprawiedliwości niszczącej dobrobyt społeczny.

Objawienie Boże Starego Testamentu ukazuje podstawowe prawdy o jednym, jedynym Bogu, Stwórcy całego świata i przynosiło narodowi wybranemu błogosławieństwo i pomyślności doczesną przy zachowaniu objawionych praw oraz przestrzegał przed nieszczęściem w przypadku sprzeniewierzenia się im.

Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście. Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego, i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego polecenia, prawa i nakazy, abyś żył i mnożył się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść. Ale jeśli swe serce odwrócisz, nie usłuchasz, zbłądzisz i będziesz oddawał pokłon obcym bogom, służąc im – oświadczam wam dzisiaj, że na pewno zginiecie, niedługo zabawicie na ziemi, którą idziecie posiąść, po przejściu Jordanu. /Pwt 30,15-18/

Stary Testament nie zawiera w sobie “zbawienia”, tj. daru Bożego życia i oglądania Boga po śmierci. Istnieje wprawdzie w Starym Testamencie świadomość życia pozagrobowego, ale było ono pozbawione radości. Za wierność Bożym przykazaniom odwdzięczał Pan Bóg błogosławieństwem doczesnym:

Bojaźń Boża
Nie bądź mądrym we własnych oczach, 
Boga się bój, zła unikaj: 
to ciału zapewni zdrowie, 
a pokrzepienie twym kościom. 

Służba Boża
Czcij Pana [ofiarą] z twego mienia 
i pierwocinami całego dochodu, 
a twoje spichrze napełnią się zbożem 
i tłocznie przeleją się moszczem. 

/Prz 3,7-10/



Dodawanie komentarzy dla zalogowanych użytkoników: